باسلاممم وبه نام خدا..متاسفم
مترسک بودن ادما رو دوست ندارم.. اما دلم براشون ميسوزه..اخه وقتي نتوني تو زندگي رل قشنگي رو بازي کني..بايد مترسک سر جاليز باشي..و فقط کلاغهايي که مخ ندارن ازت بترسن.اخه اونايي که مغزشون کارميکنه ميدونند کاري از دسته مترسک بر نمياد..گاهي دلت ميخواد خودتو به مترسک بودن بزني.تا همه بيخيال از کنارت رد بشن..گاهيم بعضيا ميخوان تورو مترسک حساب کنند تا گنجشکارو فراري بدي و يا مسبب تفريح وخنده ي ادما بشي اونوق د ل مترسک ميشکنه ميشکنه کسي باورش نميشه..ومن براش اشک ميريزم..براي دلي که مترسکش کردند..همه تو زندگي کم بيش با همچين وضعيت برخورد مي کنيم..همه..بستگي داره  به نقشي که که مي پذيريم..و حرکت داريم وويا اينکه خودمون مترسک ميشيم..يا ديگران بالاجبار اين نقش رو رو دوشمون ميذارن..تا چه حد  بخواهيم  باشيم يا نباشيم. اگر کسي واقعا وبلاگمو ميخوند معذرت ميخوام..ببخشيد که مجبور شدم حذفش کنم.و از سر بنويسم..من براي ارزشها و باورهايي که طي چند سال براشون پدرو مادر وخودم و ديگران زحمت کشيده اند تا با خونم عجين بشه ارزش و بهايي بالاتر از خوشيهاي زود گذر   وتفريح و سرگرمي قائلم..مثل نجابت..پاکدامني..مثل شرافت..حيثيت. و عشق ومحبت.و شخصيت ودوستي وووو مغرورم..نه به معناي خودپسندي..